ذرات تیتانیوم ممکن است توضیح دهند چرا عفونتهای ایمپلنت دندان به آنتیبیوتیک مقاوماند
- برآورد میشود 10 تا 20 درصد بیماران دارای ایمپلنت دندان دچار پریایمپلنتیت شوند؛ عفونتی که استخوان فک را تخریب میکند.
- پژوهشگران دانشگاه راتگرز دریافتند باکتریها ایمپلنتها را خورده و ذرات بسیار ریز تیتانیوم آزاد میکنند.
- ذرات تیتانیوم سلولهای ایمنی را در التهاب بیش از حد گرفتار میکنند و توانایی آنها را در پاکسازی باکتریها کاهش میدهند.
- مسدود کردن کانال کلسیمی TRPC1 در موشها از بیماری پیشگیری کرد و به یک هدف دارویی احتمالی اشاره دارد.
ایمپلنتهای دندانی به میلیونها نفر امکان میدهند دندانهای ازدسترفته را با دندانهای ثابت جایگزین کنند. با این حال برآورد میشود 10 تا 20 درصد بیماران دارای ایمپلنت سرانجام دچار پریایمپلنتیت شوند؛ عفونتی که به استخوان فک اطراف ایمپلنت آسیب میزند. آنتیبیوتیکهایی که برای بیماری لثه در اطراف دندانهای طبیعی مؤثرند، در اطراف ایمپلنت در کمتر از نیمی از موارد موفقاند.
کشف
پژوهشی که دانشمندان دانشکده دندانپزشکی دانشگاه راتگرز در PNAS Nexus منتشر کردهاند، علت را نشان میدهد. باکتریهای سطح ایمپلنت بیوفیلمهای اسیدی میسازند که بهآرامی تیتانیوم را میخورند و میلیاردها ذره کوچکتر از یک گلبول قرمز آزاد میکنند. این ذرات همچنین ممکن است هنگام تمیز کردن با ابزارهایی که برای دندانهای طبیعی طراحی شدهاند جدا شوند.
این را هم بخوانید: مسواکی که هنگام مسواک زدن برق تولید میکند تا باکتریهای عامل پوسیدگی و بیماری لثه را از بین ببرد
در لثه، این ذرات با یک سم باکتریایی پوشیده میشوند. سلولهای ایمنی به نام ماکروفاژ میکوشند آنها را ببلعند اما نمیتوانند تیتانیوم را هضم کنند؛ از این رو در حالت التهاب بیش از حد گرفتار میمانند و مقادیر زیادی از پیامرسانهای التهابی مانند اینترلوکین 1 بتا آزاد میکنند. در آزمایشهای آزمایشگاهی، ماکروفاژهای در معرض این ذرات کمتر از نصف تعداد باکتریهایی را بلعیدند که سلولهای بدون مواجهه میبلعیدند.
یک هدف احتمالی
پژوهشگران این واکنش را به TRPC1، یک کانال کلسیمی در ماکروفاژها، ردیابی کردند. موشهایی که این کانال را نداشتند آبسههای بسیار کوچکتر و التهاب کمتری داشتند و دوباره باکتریها را پاکسازی کردند. دکتر گئورگیوس کوتساکیس، نویسنده ارشد، گفت این تیم برای نخستین بار میتواند نشان دهد چرا درمانهای آنتیبیوتیکی که در اطراف دندانها مؤثرند، در اطراف ایمپلنتها شکست میخورند.
محدودیتها
این کار نمونههای بافت انسانی، مطالعات آزمایشگاهی روی سلولهای ایمنی انسان و آزمایشهایی روی موش را ترکیب کرد. درمانی که TRPC1 را در بیماران هدف بگیرد هنوز ساخته یا آزموده نشده است.
منبع: ScienceDaily (دانشگاه راتگرز)
این خبر از منبعی که در بالا آمده نقل شده است و مسئولیت محتوای آن بر عهدهٔ منبع اصلی است.
پرسشهای متداول
پریایمپلنتیت چیست؟
پریایمپلنتیت عفونتی در اطراف ایمپلنت دندان است که به استخوان فک پیرامون آن آسیب میزند و برآورد میشود 10 تا 20 درصد بیماران دارای ایمپلنت را درگیر کند.
چرا آنتیبیوتیکها اغلب در عفونتهای ایمپلنت دندان شکست میخورند؟
پژوهش راتگرز نشان میدهد ذرات تیتانیوم آزادشده از ایمپلنتهای خوردهشده، سلولهای ایمنی را در التهاب بیش از حد گرفتار میکنند، بنابراین عفونت در برابر آنتیبیوتیکهایی که اطراف دندانهای طبیعی مؤثرند مقاومت میکند.
ذرات تیتانیوم اطراف ایمپلنت دندان از کجا میآیند؟
ذرات تیتانیوم هنگامی آزاد میشوند که بیوفیلمهای اسیدی باکتریایی سطح ایمپلنت را میخورند، و همچنین ممکن است هنگام تمیز کردن با ابزارهای مخصوص دندانهای طبیعی جدا شوند.
TRPC1 چیست و چرا برای ایمپلنت دندان اهمیت دارد؟
TRPC1 یک کانال کلسیمی در سلولهای ایمنی است؛ موشهای فاقد آن از تخریب استخوان ناشی از ایمپلنت محافظت شدند و این TRPC1 را به هدف دارویی احتمالی برای پریایمپلنتیت تبدیل میکند.
آیا درمان تازهای برای پریایمپلنتیت وجود دارد؟
هنوز نه؛ کشف TRPC1 به یک درمان احتمالی آینده برای پریایمپلنتیت اشاره دارد، اما هیچ درمانی ساخته یا روی بیماران آزموده نشده است.


